ChiosTV
vasilias me skonismena papo

Σκονισμένος βασιλιάς με κοστούμια

 

Ο Θανάσης Ασπρούλιας και ο Σπύρος Καβαλιεράτος γράφουν για τον Παναθηναϊκό της Μαδρίτης, που δεν νίκησαν τα άτομα, ούτε τα πρόσωπα, αλλά η ομάδα και το πλάνο της.

 

Ο Θανάσης Ασπρούλιας και ο Σπύρος Καβαλιεράτος γράφουν για τον Παναθηναϊκό της Μαδρίτης, που δεν νίκησαν τα άτομα, ούτε τα πρόσωπα, αλλά η ομάδα και το πλάνο της.

Σαν τον Σταύρο Παράβα στο «Κοροιδάκι της δεσποινίδας». Με τα μόνη διαφορά, ότι ο ο κόσμος δε θα βρεθεί πιθανώς ποτέ στη θέση τη Μπέττυς Αρβανίτη, να παραδώσει εν τέλει το χέρι του και να ανέβει στο θρόνο. Ο Αργύρης Πεδουλάκης θα είναι για πάντα ο εκ Περιστερίου ορμώμενος που δε γνωρίζει και δεν αρμόζει στην εικόνα του ατσαλάκωτου ηγέτη. Του Παναθηναϊκού. Ενέσεις λογικής και γνώσης στο μυαλό δε γίνονται.

Ο Πεδουλάκης θα είναι για πάντα το εύκολο θύμα, ο πιο απλός στόχος στο ενδεχόμενο της αποτυχίας. Για αυτούς όμως, που δεν έχουν αναγάγει τη λέξη «εξάστερος» σε γαλαζοαίματο τίτλο, για αυτούς που αποστρέφονται τους απλοϊκούς χαρακτηρισμούς, ο Πεδουλάκης, με τα στραβά και τα μειονεκτήματά του, έχει αποδείξει ήδη πάρα πολλά. Η εμπειρία του Τσαρτσαρή, που κατέθεσε τα καντάρια της εμπειρία του στο Παλάθιος ντε λος Ντεπόρτες, παίζοντας σαν ένα παιδαρέλι που ονειρεύεται καριέρα στο ΝΒΑ και όχι σαν κάποιος 34χρονος που ουσιαστικά εθελοντικά αποδέχτηκε την πρόσκληση να συνεχίσει το μπάσκετ, λύγισε την αντίσταση Ρεάλ.

Ο Διαμαντίδης και όλες οι αρετές που κουβαλάει σκότωσαν τη Βασίλισσα μέσα στο σπίτι της. Ο Ούκιτς, ήταν αυτός που της κατάφερε τα σημαντικά πλήγματα. Βάλτε κι όποιον άλλον θέλετε. Η εξίσωση όμως ξεκινάει (σε πείσμα των υμνητών κάθε είδους συμπλέγματος) από ένα όνομα. Από τον Αργύρη Πεδουλάκη. Στη Μαδρίτη, δεν κέρδισαν τα άτομα, ούτε τα πρόσωπα. Κέρδισε η ομάδα και το πλάνο της. Νίκησε η αλανιάρικη προσωπικότητα του Αρτζι, που μεγάλωσε μαθαίνοντας τους νόμους της αλάνας. Τους νόμους της επιβίωσης. Της τακτικής και της πονηριάς. Συμφωνώ μέχρι κεραίας με τον Καβαλιεράτο και την εξαιρετική ανάλυση που έχει κάνει. Η Ρεάλ είναι μία ομάδα που αν βρει ανοιχτό γήπεδο κάνει το .σόου της, που λέει κι ένας φίλος. Τα δύσκολα και τα ζόρικα, όμως ξεκινούν (και τελειώνουν) από τη στιγμή που βρίσκεται απέναντι μία ομάδα που θα καλέσει τον Ρούντι και τους υπόλοιπους να παίξουν κανονικό μπάσκετ.

Θα επικαλεστώ και πάλι τον Καβαλιεράτο και στον πάρα πολύ εύστοχο διαχωρισμό που έκανε, σαν να βρίσκεται στο μυαλό μου όση ώρα παρακολουθούσα το παιχνίδι της Μαδρίτης. Η Ρεάλ, λόγω του αθεράπευτα ψωνισμένου Ρούντι κυρίως, είναι μία ομάδα που δεν ανήκει στην Ευρώπη. Το μπάσκετ που παίζει τουλάχιστον δεν έχει καμία σχέση με αυτό που έχουμε γνωρίσει στη γειτονιά μας. Με το μπάσκετ που εν τέλει, εδώ, στα δικά μας μέρη κερδίζει. Και σε αυτές τις συνθήκες, ο σκονισμένος (από τα χώματα της αλάνας) βασιλιάς, φορώντας ευρωπαϊκά κοστούμι, πια, είναι δύσκολο να βρει αντίπαλο. Ο Πεδουλάκης, έμαθε σε αυτόν τον τρόπο. Να παίζει με ανώτερες ομάδες, σε δύσκολες συνθήκες και να στέκεται. Εστω και με μοναδικό όπλο της σφεντόνα του. Αλλά και την πονηριά του.

Οι υπόλοιποι (πολλοί από τους προπονητές της Ευρωλίγκα), απλά δε θα το φτάσουν ποτέ. Όχι γιατί δε είναι το ίδιο καλοί. Αλλα γιατί δεν ακολούθησαν την ίδια διαδρομή. Η νίκη του Παναθηναϊκού στη Μαδρίτη δεν είναι μία απλή νίκη, όπως θα ήταν αν οι Μαδριλένοι είχαν εξασφαλίσει την πρώτη θέση και το πλεονέκτημα έδρας. Ηταν η τρίτη συνεχόμενη ήττα της εντός έδρας και αυτή που τη βάζει σε μεγάλες περιπέτειες αναφορικά με το πλεονέκτημα έδρας. Κι ο Παναθηναϊκός νίκησε. Και την έβαλε σε περιπέτειες. Εξαιτίας του Τσαρτσαρή, του Λάσμε, του Διαμαντίδη, του Ούκιτς, κυρίως όμως του Αργύρη Πεδουλάκη.  Οι πράσινοι δεν έκλεψαν το παιχνίδι. Το κέρδισε και το νίκησε διότι το πήγε ακριβώς εκεί που το ήθελε. Δεν επέτρεψε στη Ρεάλ να τρέξει, ούτε όμως έπαιξε σαν τη γάτα με το ποντίκι. Εφερε το ματς στο μισό γήπεδο, όπου η άμυνά του απλά ξεχαρβάλωσε τα ατομικό ταλέντο των Μαδριλένων.

 
ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ 

 
Η τακτική νίκησε το ένστικτο
 
Είναι κρίμα γι αυτόν τον Παναθηναϊκό να προκριθεί ως 4ος και να πέσει ακριβώς πάνω στην Μπαρτσελόνα στα πλέι οφ… Διότι η εμφάνιση που έκανε στη Μαδρίτη έδειξε πως δεν έχει τίποτα να ζηλέψει και από την Ρεάλ και από την Εφές…  Τα λεφτα δεν κάνουν από μόνα τους τη διαφορά.
 
Να το πάρουμε κι αλλιώς. Ε, δεν μπορεί να θεωρείται η Ρεάλ Μαδρίτης ομάδα για φάιναλ φορ και να μην λέμε το ίδιο για τον Παναθηναϊκό. Το ότι στο ΟΑΚΑ έγιναν τα απίθανα και γύρισε το ματς στα τελευταία έξι λεπτά, ίσως να κοστίσει στους “πράσινους¨ το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα. Οπως μπορεί να κοστίσει η ήττα στη Μάλαγα… Αλλά στο Top 16 της φετινής Ευρωλίγκα έχουν έρθει πολλές φορές τα πάνω – κάτω. Και με τα… αν, δεν γράφεται η βαθμολογία.
 
Ομως ό,τι κι αν έχει γίνει, ένα είναι το σίγουρο. Ο Παναθηναϊκός έχει εξελιχθεί στην πορεία της σεζόν σε εξαιρετική ομάδα, με στόχο στο γήπεδο, ξεκάθαρους ρόλους και άμυνα για σεμινάριο.  Εχει τα… κενά αέρος που έχουν φέρει ήττες στο τέλος, σε πολλές περιπτώσεις λείπει και η απαραίτητα εμπερία όταν κρίνονται όλα. Δεν γίνεται να βρίσκουν πάντα τη λύση οι παλιοσειρές…
 
Στην Μαδρίτη για παράδειγμα, ο Διαμαντίδης, ο Τσαρτσαρής, ο Ούκιτς βγήκαν πάλι μπροστά και “καθάρισαν” όταν η μπάλα “έκαιγε”. Ο Τσαρτσαρής ήταν εκπληκτικός σε άμυνα και επίθεση και εύστοχος στις περισσότερες κρίσιμες βολές, ο Διαμαντίδης (παρότι άστοχος στις βολές, στην τελευταία πανέξυπνα την έστειλε στο σίδερο επίτηδες για να κυλήσει ο χρόνος) ο μεγάλος ηγέτης, ο Ούκιτς έβαλε σπουδαία σουτ. Και πλάι τους, ο Μπράμος, έπαιξε άμυνα για όλους και ο Λάσμε δεν φοβήθηκε κανέναν…
 
Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, πέρασε από τη Μαδρίτη παρότι είχε πολλά εμπόδια να ξεπεράσει. Εμεινε συγκεντρωμένος στο δικό του παιχνίδι, δεν επηρεάστηκε από τον Ρούντι και την παρέα του, που μέσα στο γήπεδο ένα πράγμα έκαναν καλά. Να κερδίζουν φάουλ. Η Ρεάλ δεν παίζει μπάσκετ, γι’ αυτό και τελευταία έχει χάσει την μπάλα. Οσο έχει προοδεύσει ο Παναθηναϊκός από την αρχή της σεζόν, άλλο τόσο έχει χειροτερέψει η Ρεάλ. Τα περιμένει όλα από τις ατομικές ικανότητες των περιφερειακών της, από το ταλέντο των παικτών της. Ο Φερνάντεθ, ο Γιουλ, ο Μίροτιτς, ο Κάρολ, ο Ροντρίγκεθ είναι ικανοί, αλλά πέραν τούτου υπάρχει πρόβλημα. Η Ρεάλ παίζει με το ένστικτο, δεν “διαβάζει” τις φάσεις, δεν ψάχνει τα μις ματς, είναι κλασική ισπανική ομάδα από το παρελθόν. 
 
Αν ο ρυθμός είναι γρήγορος, μπορεί να “σκοτώσει” τον αντίπαλο. Αλλιώς, υπάρχει σοβαρό θέμα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι η Μπαρτσελόνα κέρδίζει τα μεγάλα ματς στην Ισπανία, παρότι ο μέσος όρος ηλικίας της είναι πολύ μεγαλύτερος. Η Μπάρτσα είναι ευρωπαϊκή ομάδα, η Ρεάλ όχι. Αυτό εκμεταλλεύτηκε ο Παναθηναϊκός, που στην τακτική είναι ήταν πολύ μπροστά από τους Μαδριλένους. Γι αυτό και νίκησε. Διάβασε σωστά στην άμυνα τον αντίπαλο, είχε στόχο στην επίθεση, είχε έναν προπονητή στον πάγκο(τον Πεδουλάκη)  και έναν (τον Διαμαντίδη) στο παρκέ. Η Ρεάλ δεν είχε τίποτα από τα δύο. Ο Πεδουλάκης έδωσε ρεσιτάλ στο “Παλάθιος Ντε Λος Ντε Πόρτες”, ο Λάσο έδειξε για άλλη μια φορά πως έχει πολλά να μάθει ακόμα… 
 
Κάπως έτσι ο Παναθηναϊκός – με μπάτζετ που δεν φτάνει καν στα μισά σε σχέση με τον αντίπαλό της – έκανε το πιο μεγάλο βήμα για τους “8”, έστω κι αν ακόμα δεν προκρίθηκε. Πρέπει να κερδίσει και στην Γερμανία την Μπάμπεργκ για να μην περιμένει κανένα άλλο αποτέλεσμα. Λογικά το εισιτήριο για τα πλέι οφ δεν θα χαθεί, αλλά πολλά έχουν δει τα μάτια μας… Κάποια στιγμή στα τέλη του τρίτου δεκαλέπτου, ο Παναθηναϊκός ήταν κοντά στην πόρτα της εξόδου. Η Μάλαγα ήταν στο +6, η Ρεάλ στο +7. Εκεί ο Ούκιτς κράτησε τον Παναθηναϊκό, η ΤΣΣΚΑ πήρε τα ηνία. Αν δεν είχε ανατραπεί το σκηνικό, τώρα θα τα γράφαμε… ανάποδα και ο Παναθηναϊκός θα έψαχνε θαύμα και θα αναζητούσε τα αίτια του κακού στο τελευταίο τρίλεπτο στη Μάλαγα. Κατάφερε, όμως, να πάρει τη νίκη και τώρα να ονειρεύεται ακόμα και την 3η θέση. Αν κάνει το 2 στα 2, μπορεί να τα καταφέρει. Στην τετραπλή ισοβαθμία θα περάσει την Εφές, αλλιώς μπορεί να περάσει τη Ρεάλ ή την ΤΣΣΚΑ αν κάνουν 0 στα 2… Μπορεί να περάσει και τη Ρεάλ και την ΤΣΣΚΑ, αν – λέμε αν – κερδίσει με +17 την ΤΣΣΚΑ στο ΟΑΚΑ την τελευταία αγωνιστική. 
 
Με αυτά και με αυτά άρχισε να φαίνεται και πάλι στον ορίζοντα ο ελληνικός εμφύλιος στα πλέι οφ. Εστω κι αν ακόμα δεν έχουν εξασφαλίσει την πρόκριση οι “αιώνιοι”, το σενάριο μπορεί να γίνει πραγματικότητα, αφού ο Παναθηναϊκός έχει πλέον πιθανότητες να ξεφύγει από την 4η θέση. Ο δε Ολυμπιακός, θέλει απόψε νίκη γιατί αλλιώς θα κινδυνέψει να μείνει εκτός και μετά θα ελπίζει σε στραβοπάτημα της Σιένα για να βγει δεύτερος. Η Μπαρτσελόνα, πάντως, κέρδισε την Κάχα, δεν έχει βαθμολογικό ενδιαφέρον από εδώ και στο εξής, ενώ και η Κάχα τα παίζει όλα για όλα την επόμενη εβδομάδα. Αν χάσει, θα είναι και αυτή αδιάφορη κόντρα στη Σιένα την τελευταία αγωνιστική.
 
πηγή: gazzetta.gr

 

chios_tv

Add comment

Meci Production